Promoties en knallende winstpunten

  • Promoties en knallende winstpunten!

    De afgelopen weken was het erg druk voor BWR maar de wedstrijden gingen gewoon door! Malene zelf heeft tijdens Outdoor Zeeland haar eerste punten met Icoon gereden in de Z2. Christel Deugd heeft in het Zz licht gescoord en een mooie kür gereden!

    Afeglopen weekend werd er ook veel gestart. Zo reed Ingrid Honkoop met tweemaal dik 63% het ZZ Zwaar uit en mag oo zoek naar de slipjas om Lichte Tour te gaan starten!

    Julia Goud reed in het M1 drie winstpunten en werd twee keer eerste op het concours in Stad aan’t Haringvliet.

    Ook op StrijenSas kwamen een aantal leerlingen aan de start. Danielle Hagendijk mocht in de klasse B vier winstpunten en. Twee eerste prijzen ophalen. Jeanette Meijer behaalde in het L1 drie winstpunten en twee eerste prijzen, Céline van Waes reed met Happiness haar laatste twee punten in het M2 bij elkaar en mag promoveren naar het Z1!

    Op zondag behaalde Noelle Brand eeneerste en twee plaats in het Z2 met Amazing en daarbij ook twee winstpunten! Demi van der Lugt heeft haar eerste punt te pakken in het Z1 en Julia Goud werd opnieuw twee keer eerste in het M2 met in beide proeven winst! Monique Veld eiser mocht een eerste plaats ophalen in de B dressuur met Britt en behaalde ook twee winstpunten. Michelle Bervoets behaalde in het L2  twee winst en werd twee keer tweede en Elvira Ardon haalde in Rhoon twee keer de eerste plaats met drie winstpunten in het L2.

    Mocht je ook gestart hebben en er niet bij staan…. geef dan je resultaten nog even door!

Help mijn paard rent zijn proeven door – Dressuurmagazine

Sommige paarden lijken op wedstrijd opeens wel een extra versnelling te hebben gevonden. Opeens loopt hij door je hand, laat zich op de voorhand vallen en is nog maar moeilijk te controleren. Nette wendingen en overgangen worden een probleem, om nog maar niet te spreken van een fijne verruiming vanuit het achterbeen of een gedragen schouderbinnenwaarts. Terwijl er thuis niets aan de hand is. Wat nu?

Malene Nooteboom, dressuuramazone en instructrice, weet raad. “Omdat je paard thuis altijd wél aan de hulpen staat, denken veel ruiters dat dit gedrag alleen op of tijdens de proef te trainen valt. Dat is niet zo. Want alles staat en valt met een stukje tempocontrole.”

Onder je blijven
“Een goede oefening voor thuis is het super langzaam stappen of draven. Laat daarbij elke keer de teugels in een boogje hangen om te testen of je paard echt onder je blijft of direct weer groter of sneller gaat bewegen.

Zodra je paard onder je weg loopt, rem je direct af met je zithulpen en je sluit je handen in een ophouding. Let hierbij op dat je wel mee blijft veren en niet blokkeert in je handhulp. Wanneer je paard weer in het gewenste tempo loopt, test je opnieuw of hij onder je blijft. Laat heel rustig de teugels weer vieren en haal de druk er volledig af. Blijft het paard nu wel netjes onder je, dan beloon je hem uitbundig met je stem of met een klopje. Loopt hij weer onder je weg, dan herhaal je de hulp en rem je opnieuw af.

Je gaat dus eigenlijk in je training continue spelen met het tempo. Daarbij leg je de nadruk op een heel trage stap, draf of galop. Door elke keer te verruimen en weer terug te sluiten krijg je steeds meer controle over het sluiten en zodoende steeds meer controle over het afremmen.”

Overgangen
“Ook overgangen zijn natuurlijk van belang” zegt Malene. “Wanneer je paard ook maar een heel klein beetje onder je vandaan loopt, kun je al een overgang terug maken. Wees daar heel duidelijk in. Ga direct diep zitten, maak je been lang, span je bovenbenen iets aan en maak een remmende ophouding. Wanneer het paard de overgang terug maakt of gaat halthouden geef je als antwoord direct een ontspannen zit en ontspan je jouw armen.

Vaak wil je paard daarna direct weer weglopen. In dat geval sluit je direct weer je hulpen zodat het paard opnieuw stil gaat staan. Haal de remmende hulpen wel meteen weer weg zodra je paard wacht. Dit is heel belangrijk, want als je continue blijft remmen loopt het paard uiteindelijk door de hulp heen. Het paard voelt de remmende hulp niet meer. Wanneer je kleine korte hulpen afwisselt met lucht geven (de hulp weghalen), zal er zeker weer een reactie volgen.

Door deze oefeningen met regelmaat te herhalen in je training, maak je jouw paard scherp aan de hulpen en leer je hem om te wachten op voorwaartse hulpen. Wanneer je dit ook tijdens het losrijden doet, zul je merken dat je paard echt bij jou gaat blijven.”

Toepassing in een dressuurproef
“Tijdens je proef moet je paard aan diezelfde hulpen blijven staan. Zorg ervoor dat je houding en zit hetzelfde blijft als tijdens de training en tijdens het losrijden. Wanneer je door wedstrijdspanning gaat klemmen, komt je hulp al veel minder door dan wanneer je ontspannen kunt zitten.

Op het moment dat je voelt dat je paard toch onder je vandaan gaat lopen maak je weer een duidelijk remmende ophouding, die je ook direct weer los kunt laten. Herhaal dit totdat je reactie voelt bij je paard.

Wanneer je thuis aan de slag gaat met de wachtende oefeningen en tempocontrole zul je merken dat je daar ook op wedstrijd steeds meer profijt van hebt. Toch kan het zijn dat het niet direct lukt tijdens een proef. Dat is niet vreemd, want natuurlijk komt bij een wedstrijd altijd wat spanning om de hoek. Leg daarom de focus op aanspanning en ontspanning en stel doelen die hierbij passen!” adviseert Malene.

Malene Nootenboom is dressuuramazone en instructrice bij haar bedrijf Bewust Wedstrijd Rijden. Ze brengt paarden uit van L2 tot Grand Prix-niveau en geeft workshops en clinics. Ook schrijft ze regelmatig blogs over trainen, wedstrijden rijden en de menselijke factor bij wedstrijdrijden.

Bron: dressuurmagazine.nl – Help! Mijn paard rent zijn proeven door
21 december 2018, 07:00 – Edited on 3 januari 2019, 16:34 – Mirjam Hommes

Drie tips voor als je paard dichtslaat op wedstrijd – Dressuurmagazine

Misschien herken je het wel: thuis verloopt je training prima en bij het losrijden voor je proef doet je paard enorm zijn best. Je hebt er zin in en gaat vol vertrouwen de ring in. En dan… klapt je paard dicht. Je hulpen komen niet meer door, je moet steeds harder gaan drijven en van een harmonieuze proef komt niets meer terecht. Wat is er gebeurd? En belangrijker, hoe los je dat op?

We vragen het aan Malene Nootenboom van Bewust Wedstrijd Rijden. “Het is een veelvoorkomend probleem, waar ik drie tips voor heb.”


Tip 1: Wees je bewust van spanning in je zit

“Een paar jaar geleden haalde ik een geintje uit bij het oefenen op de flexchair. Wanneer je daarop zit, kun je door je bekken te bewegen een stip op een computerscherm aansturen. Als je voldoende controle over je bewegingen hebt, blijft de stip binnen de groene zone op het scherm. Terwijl er drie amazones naast elkaar druk oefenden, kwam ik binnenlopen en riep: ‘A-X binnenkomen in arbeidsdraf!’

Er was geen stip meer op het scherm te vinden! De drie amazones gingen totaal anders zitten, waardoor hun stip compleet van het scherm verdween. Hun houding was zoveel strakker en meer aangespannen dan vlak voor mijn opmerking, dat ze er ook zelf van schrokken. Het was heel confronterend om te zien wat zo’n zin doet met het aanspannen van je lichaam.

Vooral het aanspannen van je bovenbeen, knijpen met je knie of het blijven aandrukken van je kuit heeft een remmende werking op je paard. Als jij dus de ring inrijdt en dat opeens doet, dan zal je paard vertragen. Soms al direct, soms pas na een paar onderdelen, maar het eindigt ermee dat je met een rood hoofd de ring uitkomt.

Test jezelf maar eens. Ga op een kruk zitten en beeld je in dat je lekker aan het trainen bent. Hand beetje opzij, keertje indraaien, been lang houden… Stel je dan voor dat je de proef begint. Voel je dat je opeens heel anders gaat zitten? Natuurlijk denkt je paard dan: ‘Wat nu?!’ Je rijdt heel anders dan tijdens het trainen of losrijden.”

Tip 2: Proeven oefenen

Wanneer je paard zich al vaker heeft afgesloten voor je hulpen in de ring, dan wordt dit een dingetje. Natuurlijk beheers je alle onderdelen van je proef, maar in je achterhoofd blijft de onzekerheid knagen over wat er zal gebeuren als je eenmaal de ring inrijdt. “Ik vergelijk het wel eens met het geven van een presentatie, waarbij je het onderwerp helemaal beheerst, op één klein subonderdeeltje na” vertelt Malene. “Wanneer je alleen maar daarmee bezig bent, ga je stotteren en zweten en lijkt het alsof je je complete presentatie niet beheerst.”

Zo gaat het eigenlijk ook met het rijden van proeven. “Je bent er thuis klaar voor en in je voorbereiding gaat alles vloeiend. Tijdens het losrijden rijd je de sterren van de hemel. Er is alleen één klein dingetje waar je je onbewust toch een beetje zorgen om maakt… Zal je paard straks weer stoppen? Die gedachte in je onderbewustzijn is er juist de oorzaak van dat het keer op keer daadwerkelijk gebeurt!”

De oplossing voor zowel het aanspannen van je zit als onbewust focussen op je ‘probleem’ is oefenen, aldus Malene. “Visualiseer maar eens dat je op je paard zit en hij wordt traag. Wanneer je dat wilt corrigeren, ga je je eigen lichaam meer aanspannen. Je wilt kracht te gebruiken om je paard weer voorwaarts te krijgen. Vanuit ontspanning is dat ontzettend moeilijk. Blijf daarom thuis ook goed oefenen met overgangen en tempowisselingen vanuit een ontspannen lichaam! Door thuis veel proeven te rijden word je er beter in.

Ook is het goed om te leren om met publiek te rijden. Als er toeschouwers bij de bak staan, is het menselijk om het allemaal nét wat netter en beter te willen doen dan anders. Veel ruiters krijgen spanning wanneer er meerdere mensen staan te kijken. Als jij publiek ook spannend vindt, moet je dat oefenen en bovendien leren om je focus verleggen.” Dat brengt ons bij Malene’s derde tip.


Tip 3: Gebruik een vast ritme of mantra

“Leer je aan om de focus te leggen op het rijden in een actief ritme. Je kunt daarbij je een soort mantra voor jezelf maken, om de focus op een voorwaarts ritme vast te houden. Werk aan een ritme in je gangen en gebruik een riedeltje of liedje waarin je zelf kunt blijven focussen en je paard scherp kan houden.

Blijf ook niet bezig met wat er fout gaat, maar richt je op de punten, lijnen of reactie die je wilt krijgen. Door bezig te zijn met datgene wat misloopt, vestig je er juist de aandacht op.

Voel je dat je paard in de proef toch iets terug komt? Leg dan direct de focus weer op je ritme en doe net alsof alles zo hoort. ‘Fake it and smile’ zei Anky van Grunsven ooit bij een lezing. Als mijn paard wat terug valt in de proef weet ik dat ik knijp in mijn zit en probeer ik direct te ontspannen, een ritme te krijgen en me weer te concentreren op de lijnen die ik aan het rijden ben.”

Malene Nootenboom is dressuuramazone en instructrice bij haar bedrijf Bewust Wedstrijd Rijden. Ze brengt paarden uit van L2 tot Grand Prix-niveau en geeft workshops en clinics. Ook schrijft ze regelmatig blogs over trainen, wedstrijden rijden en de menselijke factor bij wedstrijdrijden.

Bron: Dressuurmagazine.nl – Drie tips voor als je paard dichtslaat in de ring
14 december 2018, 07:00 – Edited on 3 januari 2019, 16:33 – Mirjam Hommes

Verdergaan na het afscheid van je paard – Bitmagazine

Als je je paard bent verloren door een ongeluk, een blessure, gewoon ouderdom of om een andere reden: hoe pak je dan de draad weer op? Gewoon een ander paard kopen? Niet meer erover nadenken? Of blijf je hangen in je verdriet? Mental sportcoach (en Grand Prix-amazone) Malene Nootenboom geeft de online training ‘Omgaan met het verlies van je paard’. Ze legt uit waarom en wat er nodig is om verder te kunnen nadat je afscheid hebt moeten nemen van je paard.

“Ik ben zelf in korte tijd een aantal paarden kwijtgeraakt. Vorig jaar had ik nog vijf paarden en nu nog maar een. Van nature ben ik een wegstopper, ik heb een niet-lullen-maar-poetsen-mentaliteit. Ondanks dat, stond ik ’s avonds onder de douche te huilen”, vertelt Malene. Die emotie zit er dus toch en die moet eruit.

Stappenplan
Nee, de cursus bestaat niet uit een zweverig rouwgroepje dat elke sessie aan het huilen is. “Er wordt gewerkt volgens een stappenplan. Het einddoel is vooral: hoe nu verder? Hoe ga je nu de toekomst tegemoet? Ja, dan moet je even door de zure appel heen bijten om je weer voor de toekomst open te stellen.”

Lotgenoten
Waarom? “Ik raakte op verschillende manieren mijn paarden kwijt: een had zich vastgerold in zijn stal, een ander had een aangeboren aandoening, weer een ander deed een misstap in de dressuurproef. Je valt daardoor in een gat. Zelf ben ik een type dat denkt ‘oké het is gebeurd, niet teveel over praten, we gaan door’. Maar ik kwam steeds meer mensen tegen die ook een paard verloren hadden en uit de gesprekken die ik met ze voerde, kwam ik erachter dat ze erin bleven hangen. En zelf had ik me blindgestaard op alles dat niet met afscheid te maken had.” Malene kwam op het idee om mensen te helpen met een training.

‘Iedereen uit emotie op zijn eigen manier. Het delen ervan geeft steun’

Samenwerking
Malene werkt voor de training ‘Omgaan met het verlies van je paard’ samen met Paardenkliniek de Waert, psychologe Camille Maclean en een aantal amazones die ook afscheid hebben moeten nemen van hun paard. Die amazones hebben op verschillende manieren hun paard verloren. De een verloor zijn paard door een blessure; de ander heel acuut door een beenbreuk tijdens het rijden; weer een verloor zowel het veulen als de merrie tijdens een bevalling; een ander nam afscheid van haar oude paard, waarmee ze eerder al op vroege leeftijd moest stoppen met rijden. “Via filmpjes geven de bovengenoemde amazones zich bloot, ze vertellen over hun verlies. We brengen verschillende mensen bijeen en bij elke persoon vind je wel iets waarin je je herkent.”

Steun
Tijdens de training wordt aandacht besteed aan het afscheid, omdat mensen hun verdriet zo kunnen delen. “Iedereen uit emotie op zijn eigen manier. Het delen ervan geeft steun. Door de cursus samen met anderen te doen, zie je ook emotie van anderen. Emotie bij anderen helpt je om naar je eigen emotie te gaan.”

Rouwproces
Maar het verdriet moet ook verwerkt worden. Zo vertelt psychologe Camille Maclean vertelt over de verschillende fases van rouwen en wat afscheid met mensen doet. Tot slot wordt gekeken naar de dromen van de deelnemers. “Iedereen heeft ondanks zijn verdriet toch dromen. Door de verhalen van anderen gaat het bij jezelf toch vaak weer borrelen. Het is goed om eerst je verdriet te verwerken en vervolgens kun je verder kijken. We kijken naar wat iemand tegenhoudt, we vragen wat zijn angsten zijn. En we kijken naar doelen: wil je weer gaan rijden? Word je bijrijder? Ga je zelf een paard kopen? Of sla je een heel andere weg in?”

Euthanasie
Even terug naar het hoofdstuk afscheid. Want dat is iets waar mensen zo snel mogelijk aan voorbij willen gaan, maar volgens Malene wel goed is om even bij stil te staan. Om die reden vertelt een dierenarts hoe euthanasie werkt. Want, zegt Malene, je kunt je ook voorbereiden op het moment van afscheid.

De beslissing

“Twee dingen die ik tegenkom waar mensen tegenaan lopen in het afscheid nemen zijn: 1. Het moment van de beslissing nemen; en 2. Wat je moet doen als je heel snel moet beslissen om afscheid te nemen.”

‘Het is belangrijk om het moment van afscheid nemen niet uit te stellen’
Uitstel van afscheid
“In het eerste geval is er vaak sprake van twijfel. Dat kan komen doordat sommige dierenartsen niet zo duidelijk zijn in hun oordeel. ‘Je kunt misschien nog wel rijden als je een bepaalde behandeling probeert’. Het gevolg is dat mensen de beslissing om afscheid te nemen van hun paard gaan uitstellen, maar het is belangrijk om het niet uit te stellen. Het geldt voor afscheid nemen vanwege de dood of afscheid nemen door te stoppen met rijden. Je bent nooit te vroeg, maar je kunt wel te laat zijn. Stel je voor dat je op een dag gebeld wordt, omdat je paard niet meer kan opstaan. Voor een vluchtdier is er niets ergers om niet te kunnen opstaan om te vluchten. Het ergste lijden kun je dus voor zijn. Neem zelf de beslissing en laat je niet door allerlei mensen beïnvloeden.”

Voorbereiding

“Als je de beslissing snel moet maken, heb je geen tijd om je te verdiepen in welke mogelijkheden er allemaal zijn. Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor een kogelmasker, een spuitje of de slager, maar bereid je ook voor op de gevolgen daarvan! Als je kiest voor een euthanasie via een spuitje, zorg dan dat je favoriete dierenarts komt. Maak daar afspraken over. Dat maakt het voor jou als eigenaar een stuk prettiger dan wanneer ‘die stomme eikel komt die vorige keer die enting zo rottig gaf, waardoor je paard een bult had’. Gaat je paard naar de slager, bereid je dan ook voor op wat daar gebeurt. Het paard valt in een keer neer, dus het helpt niet als jij hem nog innig wil omhelzen.”

Bron: Bitmagazine.nl – 14 mei 2018 – #emotie #instructie #psyche
Verdergaan na het afscheid van je paard
Afscheid
FRANK SORGE

Ben jij klaar voor je eerste Z1 proef – Bitmagazine

Voor veel dressuurruiters is Z1 rijden toch wel hét ultieme doel. Misschien maken we het Z1 daarom wel moeilijker dan dat het in de praktijk is. Malene Nootenboom van Bewust Wedstrijd Rijden is amazone, instructrice en mental coach. In dit artikel vertelt Malene je alle ins en outs over het rijden van een Z1 proef!

“Mensen worden vaak ontzettend zenuwachtig voor het Z1, omdat het hun doel is. Ze maken er een ‘ding’ van. Dat zorgt voor zenuwen en gaat je punten kosten”, vertelt Malene. “Als je thuis alles vloeiend voor elkaar hebt hoef je echt niet bang te zijn dat het op wedstrijd niet lukt. Het zit vaak tussen de oren. Als ruiters hun proef eenmaal hebben gereden blijkt het allemaal reuze mee te vallen.”

Nu begint het echte werk pas!
“Maar vergeet niet, in het Z1 begint het echte werk pas. Juryleden willen verzameling zien en je kunt niet meer je loze ruimtes gebruiken. De proef moet één vloeiend geheel worden”, vertelt Malene. Hiervoor geeft zij de volgende tip: “Zie het als een vel papier, waarover een potlood een vloeiende lijn tekent. Het potlood wordt tussendoor niet opgetild en gaat in één vloeiende lijn over het papier heen. Zo moet het in je proef uiteindelijk ook gaan. Het is de bedoeling dat je eventuele hakkeltjes, waarin de lijn niet vloeiend is, eruit worden gereden in de training.”


Appuyementen vanuit middendraf

In een Z1 proef zitten veel zijgangen; appuyementen, travers en schouderbinnenwaarts. Vaak komen deze snel achter elkaar. Goed aan je zijgangen werken is dus erg belangrijk. “Ik zie vaak dat paarden terugvallen in de zijgangen. Negen van de tien keer is dit omdat de ruiter, door spanning, zijn knieën in het zadel knijpt. Dit kun je thuis oefenen door bewust bezig te zijn en erop te letten dat je je knieën en bovenbenen ontspant in de zijgangen. Zelf rijd ik vaak mijn appuyementen vanuit een middendraf. Ik ga over de diagonaal van hand veranderen, in middendraf, vanaf de X zet ik het appuyement in. Door het zo aan te pakken blijft het paard naar voren meedenken omdat hij de go al te pakken heeft van de middendraf.

Om alles extra overzichtelijk te maken geeft Malene ons een handige checklist. Zo kun je controleren hoe jij en je paard ervoor staan.

Checklist voor ruiter en paard
Je paard is gedragen vanuit achter. Zijn nek is het hoogste punt en niet de derde wervel.
Het rechtrichten van je paard is voor elkaar. Dit is belangrijk voor de appuyementen en eenvoudige wissels.
Je rijdt goed de hoeken in, deze ga je nodig hebben omdat veel oefeningen na de hoek beginnen.
De focus ligt bij jou op waar je naartoe rijdt en niet bij het hoofd van je paard om te kijken of hij wel in ‘de krul’ loopt. Als je naar beneden kijkt, heb je een onzekere houding en hangen je schouders af. Voor het totaal beeld scheelt het veel als je netjes met je schouders naar achteren en je kin omhoog rijdt.
Je kunt terug sluiten in galop, waarbij het ritme goed blijft.
Je paard denkt mee naar voren en kan wachten.
Een, twee, actief, HOP!
“Rijd je proef in een ritme. Hiervoor gebruik ik altijd het riedeltje ‘Een, twee, actief, HOP!’ Op de ‘hop’ check ik of het paard aan de hulp is. Ik herhaal dit altijd zodra ik een nieuwe oefening inzet”, vertelt Malene. “Doordat je zelf in dit actieve ritme zit, ontkomt je paard er niet aan om zelf ook actief te zijn. Op deze manier ga je met power en expressie door de baan heen.”

‘Op wedstrijd liep hij 25 punten meer dan normaal!’
Malene bevestigt de effectiviteit van het riedeltje: “Zelf heb ik dit riedeltje getest bij een paard. Dit paard kon erg rillerig zijn en op een dag zei ik tegen mezelf dat ik actie moest gaan ondernemen om dit paard aan het lopen te krijgen. Een week voor de wedstrijd ben ik in dit ritme gaan trainen en op wedstrijd liep hij 25 punten meer dan normaal!”

Help, mijn paard schrikt van het juryhokje

Je bent klaar om je eerste Z1-proef te gaan rijden, maar op de locatie van jouw debuut zit ‘dat ene enge juryhokje’. Malene geeft eerste hulp bij enge juryhokjes: “Als paarden van juryhokjes schrikken, en de ruiter weet het, dan focust de ruiter zich op het verkeerde. In dit geval het juryhokje. Je geeft op dat moment bij je paard aan dat er iets eng is, terwijl je paard waarschijnlijk dat hele hok nog lang niet heeft gezien! Verleg je focus en rijd achter jezelf aan. Als je binnenkomt en in draf gaat, focus je op de kant waar je naartoe gaat. Door je focus te verleggen is er ineens geen eng juryhokje meer.”

Het probleem van het juryhokje is nu ook opgelost, niks weerhoudt je er nu nog van om je eerste Z1-proef te gaan rijden, veel succes!

Bron: Bitmagazine.nl – 26 juni 2017 – #instructie
Ben jij klaar voor je eerste Z1-proef?

Jaloezie en meeliften op succes – My Equine Business

Jaloezie en meeliften op succes

Door Malene Nootenboom van Bewust Wedstrijd Rijden

In de paardensport is er behoorlijk sprake van jaloezie, ervaar ik. Jaloezie is menselijk en wordt vaak ingegeven door informatie verkregen van derden. Juist of onjuist. Feit is dat iedereen die werkzaam is binnen de paardensport keihard zal moeten werken om de boel draaiende te houden.

De keuzes die ik maak
Doordat ik geen ‘eigen’ locatie heb moet ik normale stalling betalen voor mijn paarden (in de randstad) en moet ik behoorlijk reizen om al mijn klanten te kunnen voorzien van lessen. Het voordeel van deze constructie is dat ik geen werkzaamheden hoef te verrichten aan een stal of terrein. Ik kan zelf bepalen wanneer ik mijn paarden train en wanneer ik lessen geef en heb geen diploma’s nodig voor een kantine, BHV of voor andere verplichtingen die er tegenwoordig nodig zijn. Eigenlijk heb ik dus vooral met mijn klanten en mijn paarden te maken. Daar probeer ik me dan ook zoveel mogelijk tot te beperken.

Succes wordt niet gegund
Net als elke andere sporter heb ik ook te maken met mensen die mijn opgebouwde succes mij niet lijken te gunnen. Zo omschrijf ik het heel beschaaf, maar die meningen of reacties zijn dat totaal niet.

Malene Nootenboom

Aannames
Zo werd ik door iemand aangesproken op een concours, waar ik was om een ruiter te begeleiden. Zij vertelde mij dat ze had gehoord dat ik mijzelf liet betalen voor mental coaching en dat ik enkel vragen stelde. Uhm…. ja, dat klopt. Dat is wat coaching voor een groot gedeelte inhoudt. Met coaching is het niet de bedoeling dat ik alle oplossingen aandraag aan mijn cliënten. Het is de bedoeling dat ik eerst tot de kern van het probleem of obstakel kom om er zodoende aan te gaan werken, samen met de cliënt, en een oplossing te vinden die hem of haar past. Deze keer werd ik erop aangestoken maar wie weet wat voor verhaal dit uiteindelijk geworden was.

Zadelmakmaak-cowboy
Nog een voorbeeld. Tijdens een wedstrijd werd ik na afloop van een proef aangesproken door een jurylid. In de kantine, voorafgaand aan de wedstrijd, had ze over mij ergens een klok horen luiden maar ze wist duidelijk niet waar de klepel hing. In plaats van dat ik ‘die van Bewust Wedstrijd Rijden’ was werd ik in het hokje van een of andere ‘zadelmakmaak-cowboy’ gezet. Op zich een compliment, maar allereerst durf ik dat echt niet en ten tweede was de bewuste ‘zadelmakmaak-cowboy’ die zij in gedachte had nogal een gebruiker van een niet al te nette methode.

De wind van voren
Ik kreeg dus de wind van voren na afloop van mijn proef dat ik thuis mijn paarden beter en vriendelijker moest trainen. Toen ik zowaar met mijn mond vol tanden op mijn paard verbaasd zat rond te kijken ging het hele verhaal het terrein al over. Daar sta je dan…. met je trauma paard wat na anderhalf jaar hard oefenen eindelijk een proef door durft te lopen. Zo trots als een pauw maar overschaduwd door een stom verzinsel. Gelukkig heb ik een behoorlijk sterke persoonlijkheid en achteraf kan ik alleen maar lachen om zulke gebeurtenissen.

Ondernemers
Om mij heen zie ik het ook veel gebeuren. Ondernemers maken gebruik van elkaars diensten, werken samen en plots ontstaat er wrijving. Alle middelen en mogelijkheden worden ingezet om de andere partij zwart te maken. Wat mij betreft ben je dan erg onzeker over je eigen kennen en kunnen.

Malene Nootenboom

Copycats
Op elke gebied zijn er copycats te vinden. Ik ben allang niet meer de enige die als coach workshops geeft over het omgaan met wedstrijdspanning zonder dat ik sportpsycholoog ben. Ik zie dit eerder als een compliment. Jammergenoeg kom ik wel op bepaalde sites blogs tegen die door mij geschreven zijn en worden vertaald in eigen bewoordingen waarna de ‘schrijvers’ er succes mee proberen te halen.

Meeliften op succes
Ook word ik benadert door collega’s met een goed idee, die mee willen liften in een programma wat ik ontwikkeld heb en daar toch wel bijzondere afspraken over willen maken. Gelukkig heb ik vanuit mijn achtergrond (management en organisatie) wel wat zakelijk inhoudelijke kennis opgedaan om te kunnen inschatten dat ik eigenlijk benadeeld word.

Samenwerken: leuk en leerzaam
Samenwerken is absoluut mijn ding. Ik heb zelf erg veel mogen leren tijdens mijn samenwerking met Conny Loonstra van (toen) Paard&Lifestyle. Zij heeft me een platform gegeven waardoor ik een waanzinnige start heb kunnen maken met Bewust Wedstrijd Rijden en BWR Online.

Nu zoek ik zelf ook samenwerking met instructeurs of andere professionals om onderwerpen mee op te pakken. De insteek is om vanuit daar samen verder te groeien en vooral bezig te zijn met mensen en activiteiten waar je energie van krijgt.

De woorden SAMEN WERKEN zeggen voor mij al genoeg. Je werkt samen, je leert samen, je ontwikkelt samen en je kunt samen op je bek gaan. Nou, so be it. Hoe je het dan ook went of keert, het is een nieuwe kans geweest die je hebt kunnen benutten of juist niet.

Malene Nootenboom

Tips om een juiste samenwerking aan te gaan:
⁃ laat je niet verleiden door je enthousiasme om er wat van te maken. Je moet samen het werk doen en niet jij alleen
⁃ Houd het idee wat je samen hebt eens tegen iemand aan die je zakelijk of privé kunt vertrouwen. Buitenstaanders zien soms meer mogelijkheden of obstakels dan je in eerste instantie voor mogelijk had gehouden.
⁃ Stel een kort samenwerkingsverband op. Op deze manier kan er bij groot succes niet afgeweken worden van de gemaakte afspraken.
⁃ Verdeel de taken evenredig en naar ieders kwaliteiten. Samenwerken doe je met iemand die net andere kwaliteiten heeft dan jijzelf dus benut deze goed in de samenwerking en geef jouw kwaliteit in je werk weer mee aan je partner.
⁃ Stem regelmatig af om elkaar helder in het hoofd te houden en elkaar scherp te houden.
⁃ Geniet van elkaars kwaliteiten en stel jezelf open voor opbouwende kritiek.

Bron: My Equine Business

Investeren in je paardendroom is zo makkelijk nog niet – My Equine Business

Malene en Paarden

Investeren in je paardendroom is zo makkelijk nog niet

Door: Malene Nootenboom van Bewust Wedstrijd Rijden

Toen ik in 2012 begon met het werken als ZZP-er kon ik alle opstartkosten financieren vanuit mijn salaris wat ik bij mijn werkgever verdiende. Ik had een klein beetje kunnen sparen en daar kocht ik een beamer van, een scherm voor de beamer en investeerde ik in een website.

Toen ik mijn eerste geld verdiende kreeg ik de mogelijkheid om een paard te kopen wat ik al jaren in training had. Met hulp van oma en een andere geldschieter had ik het aankoopbedrag bij elkaar en had ik mijn eerste zakelijk aangeschafte paard.
In een startersgesprek bij de Belastingdienst kwam het er eigenlijk op neer dat de andere paarden ook zakelijk moesten worden wat aan de ene kant gunstig is, zo kan ik behoorlijk wat kosten aftrekken, maar nadelig wanneer je het paard verkoopt. Dat zijn dan inkomsten en belast.

Malene Whatnow

Malene en Whatnow

Na een hoop uitzoekwerk en geregel heb ik mijn andere paarden laten taxeren zodat ze op de balans gezet konden worden. Zo voelde het gelijk echt alsof ik van mijn hobby mijn werk gemaakt had.

Gelukkig kreeg ik hierbij hulp van een leerling die ook accountant is en mij alle regeltjes hierover uit kon leggen. Zelf was ik er echt niet zomaar uitgekomen. Het is niet dat wanneer je instructrice bent je dan ook zomaar je paard zakelijk kunt gaan houden. Daar komt heel wat meer bij kijken. Lang leve de fijne en behulpzame mensen om mij heen.

Toen, drie jaar later, kwam daar het moment. Mijn bedrijf draait als een tierelier en ik had plannen. Grootse plannen voor de toekomst, dromen en mijn grootste passie. Maar hoe? Mijn inkomsten zijn kosten dekkend en ik hoef geen droog brood te eten. Aan de andere kant ben ik ook wel weer op mijn manier zuinig. Ik ga nooit op vakantie en koop echt niet alles wat los en vast zit. Ik kwam er achter dat ik voor het eerst van mijn leven kon omgaan met geld. Wauw! Ik die elke maand €100 spaarde en er vervolgens €200 per maand van uitgaf, wat ik leende van mijn vakantiegeld totdat die pot ook leeg was.

Nu was het niet mijn geld, maar het geld van mijn bedrijf. Het geld wat ik verdiende door er op een andere manier keihard voor te werken. Maar, niet genoeg om alle dromen na te kunnen leven die ik voor ogen had. Ik heb over crowdfunding nagedacht maar had nog minder leuke privézaken af te ronden uit mijn verleden, die ook behoorlijk geld moesten kosten. Ik moest zoals mijn oude collega altijd zei: ‘toch de schoorsteen laten roken’.

Niet veel later heb ik er uitgebreid met Gwenda over gesproken. Fijn om met iemand over dit zaken te kunnen sparren. Ik maakte de moeilijkste beslissing van mijn leven. Ik schreef er de vorige keer ook al over. Ik heb mijn allerbeste oranje vriendje verkocht. Hij was mijn maatje, mijn trots, de beste die ik had, mijn allereerste toppaard en het paard die me gemaakt heeft tot wat ik nu ben….. Vreselijk! Slapeloze nachten, stiekeme huilbuien en depressieve dagen waar ik mezelf echt doorheen moest slepen. Maar na een paar weken (lees: bijna een jaar) was ik eruit. Het zou zwaar worden, maar tegelijkertijd kon ik wel mijn verleden gaan afsluiten en mezelf en met mijn bedrijf full focus op de toekomst gaan richten.

Plannen genoeg en afrekenen met oude tijden, vorige levens en nare toestanden maakten ook echt dat ik de knoop durfde door te hakken. En het was nog vrij vlot gebeurd ook. Toen het geld op mijn rekening stond moest ik keihard huilen. Ik had nog nooit zoveel geld op mijn rekening gehad maar f*ck zeg, ik was mijn allerbeste vriend kwijt. En eerlijk, als ik dit nu zit te tikken kan ik nog wel janken. Maar aan de andere kant weet ik nu, ruim een half jaar later, dat hij het zo goed heeft en dat ze zo blij met hem zijn… En dat geeft dan toch wel wat troost.

Het geld heeft een aantal weken op mijn spaarrekening gestaan en heb ik nagedacht over hoe ik het kon gaan investeren. Mijn toekomstplannen konden opeens waarheid worden en voor mij misschien nog wel belangrijker, ik kon mijn verleden gaan afsluiten.

Ik heb potjes gemaakt en een compleet investeringsplan voor de komende jaren. En nadat ik dit met Gwenda van doorgesproken had heb ik het ook doorgesproken met een belastingadviseur. Ik was bang om foutieve uitgaven te doen met zakelijk alle gevolgen van dien. Een vakantie naar een warm en ver oord klonk namelijk ook wel erg aantrekkelijk na 8 jaar. Maar belastingtechnisch niet heel handig.

Malene Fieke

Malene en Fieke

Nadat beiden hadden aangegeven dat het echt wel goed zat met mijn plan heb ik eerst mijn eigen investeringen terug betaald waardoor ik oude zaken kon afhandelen. Dat moest weer een heerlijk gevoel geven, maar ook dat ging toen mis. Ik heb hard huilend mijn moeder opgebeld (en dan ben je bijna 40) dat ik er helemaal niet gelukkig van werd. Gelukkig kon mijn moeder me opbeuren en na een paar dagen merkte ik wel dat ik er rust van kreeg. Ik kon door, ik kon verder met mijn leven en kon echt, echt, echt gaan bouwen aan mijn toekomst.

Terug naar mijn zakelijke investeringsplan. De mensen die mij kennen weten het wel, ik ben nogal van de lijstjes. Plusjes en minnetjes, alles onderbouwen en dan nog een keer werken met plus en min. Het plan was af en ik wist precies hoe ik het ging doen in de rest van 2016. Een stuk fokkerij, sport combineren en aan de slag met nog wat zaken die volgend jaar pas gaan lopen (en die nog even geheim blijven).

Dan naar de uitvoer van mijn geweldige investeringsplan. Het paard waar ik mee wilde fokken bleek niet drachtig te kunnen worden en geen werkende eicellen te hebben. Het paard wat al drachtig was kreeg een levend veulen maar door vroeggeboorte was het niet in leven te houden en heb ik moeten beslissen tot euthanasie. De merrie waar ik vervolgens mee wilde dekken werd niet meer drachtig en mijn -nu eerste- paard kreeg een peesblessure. Het andere paard waar ik mee wilde starten bleek een nare ontsteking in de rug te hebben en ligt er nog wel even uit en daar zat ik dan…

Een heleboel nare ervaringen rijker en een enorme illusie armer.

Malene Denice

Malene en Denice

Maar ik ben niet voor niks zover gekomen, ik vecht door en sta altijd weer op. Doelen kun je aanpassen en door opnieuw allerlei samenloop van omstandigheden en de verkoop van mijn oranje vriendje kon ik op een andere manier doorwerken aan mijn toekomst.

Als de fokkerij niet lukt, kun je ook investeren in de toekomst door aankoop van een veulen. Check!
Als de sport tegenzit kun je ook investeren in een paard waar je wel de sport weer mee in kan. Check!
Als je vervoer wilt hebben en alles mee wilt nemen kun je investeren in ander vervoer. Check!
En als je een geweldig idee hebt om je bedrijf in de toekomst uit te breiden, dan zoek je mensen die je daarbij kunnen helpen en jouw ideeën kunnen uitvoeren als mijn kennis niet zit in het vakgebied waar dan een hoop moet gebeuren. Check!

Allemaal zaken waar ik in 2012 niet van had durven dromen en die in 2016 gewoon allemaal zijn uitgekomen. Wellicht iets anders dan in eerste instantie de bedoeling was, maar die toch allemaal bijdragen aan mijn toekomst. En ze geven me een stukje zekerheid.

Malene Nootenboom

Malene en haar toppers!

Over drie jaar heb ik twee opvolgers voor de paarden van nu, ik heb een driejarige die zeker potentie heeft, een zesjarige waar ik binnenkort mee kan gaan starten, de achtjarige die ik echt een kans geef om het talent tot uiting te laten komen en natuurlijk mijn Grand Prix merrie die ik gelukkig weer mag opbouwen. Wat betreft paarden zit ik wel goed, ik blijf zichtbaar in de sport en kan daardoor mijn klanten en leerlingen ook weer helpen om beter te presteren.

Ik heb mijn ene droom(paard) laten gaan om ontelbare toekomstplannen werkelijkheid te kunnen laten worden. Mijn verleden achter me te laten en te kunnen genieten van alles wat nu gaat komen.

Met dit verhaal hoop ik anderen te inspireren om stappen te durven zetten, ook al zijn ze minder prettig of beter gezegd; ontzettend moeilijk. Maar denk ook na over andere manieren om te investeren in je toekomst. Waar wil je heen als ondernemer? Maak het uitdagend voor jezelf zodat je de schouders eronder kunt zetten en er echt voor kunt gaan!

Malene Lennox LaJaun

Malene met haar twee jonkies, Lennox en LaJaun

Mocht je hier nog vragen over hebben kunnen je altijd nog even contact opnemen. Ik ga natuurlijk niet alles open en bloot op internet zetten, maar ik heb wel alles benoemd wat ik wilde bereiken en nu bereikt heb.

Succes met je eigen toekomstplannen!

Bron: My Equine Business

Pas als je weet wat je doet kan je doen wat je wilt – My Equine Business

Malene Nootenboom

Pas als je weet wat je doet, kan je doen wat je wilt!

Door: Malene Nootenboom van Bewust Wedstrijd Rijden

Toen ik in 2012 begon als ZZP-er had ik een prachtig ondernemersplan gemaakt. Ik zet graag zaken op papier zodat ik een afspraak kan maken met mezelf. Daarnaast is het natuurlijk belangrijk om te weten waar je zakelijke doelen liggen. Met een ondernemersplan word je eigenlijk gedwongen om net even wat meer over je plannen na te denken.

Dat nadenken en op papier zetten heb ik dan ook ruimschoots gedaan. Ik ging een aantal diensten aanbieden en die heb ik in mijn plan uitstekend uitgewerkt. Ik vind het belangrijk dat in de tekst die ik erin opgenomen heb ook mijn passie naar voren komt. Als je het plan dan laat lezen door iemand dan spreekt dat veel meer aan.

Ik had in 2012 ook echt behoorlijk wat diensten die ik aanbood. Zo had ik ook alles los van elkaar gesplitst om het voor het publiek (of de klant) eruit te laten zien dat ik erg in de breedte beschikbaar was. Ook organiseerde ik zelf het een en ander aan activiteiten en probeerde zo zichtbaar te zijn als je maar kunt. Want hey….. het is niet niks om de onzekerheid in te stappen. Want dat is het zeker als je van een vaste baan komt.

Het gevaar van teveel hooi op je vork nemen

Door mijn brede pakket en alle activiteiten die ik ook nog eens zelf organiseerde wist ik van voren niet meer dat ik van achteren leefde. Ik reed het hele land door en puntje bij paaltje had ik meer uitgegeven aan benzine dan dat er op een dag binnen gekomen was. Er was veel vraag naar verschillende activiteiten maar uit angst om een keer een weekend niks te doen te hebben organiseerde ik zelf ook nog allerlei activiteiten naast de activiteiten waar ik voor gevraagd werd. Dat werd een overdosis aan werk en toen ik langzaam wat meer bekendheid kreeg ging ik de mist in. Ik kon afspraken niet nakomen, ik was standaard veel te laat of moest alsnog afzeggen en gaf mijn eigen paarden ook niet de aandacht die ze nodig hadden.

Malene keuzes maken

Kortom, tijd om één en ander om te gooien!

Na een leuke mailwisseling met Gwenda ben ik zelf gaan nadenken over hoe ik mijn bedrijf anders kon inrichten dan dat ik in eerste instantie gedaan had, waarbij ik de focus kon blijven leggen op de onderdelen waar ik zelf energie van krijg.

Gutfeeling

Tijdens het eerste gesprek met Gwenda hebben we al die punten doorgenomen waarbij er nieuwe ideeën ontstonden en oude ideeën gewist werden. In de periode erna heb ik alles op me in laten werken om voor mijzelf de juiste richting te bepalen en keuzes te maken in de activiteiten die ik wilde blijven doen en die ik ging laten schieten. Ik laat bij het maken van dergelijke keuzes heel duidelijk mijn gevoel overheersen. Ik luister echt naar wat mijn hart zegt. De zaadjes (alle ideeën) leg ik in de week en na een tijdje komen ze tot leven en veranderen ze in plantjes waar ik wat mee kan.

Het luisteren en vertrouwen op dat gevoel is wel altijd spannend. Als de uiteindelijke keuze mij een opgelucht gevoel geeft en ik krijg er energie van dan weet ik dat ik goed zit. Hoe groot het (eventuele financiële) risico ook is. Durven kiezen en er dan voor gaan is echt waar ik goed in ben. En als ik ervoor sta dan moet je van hele goede huize komen om mij ervan te weerhouden.

Via Skype heb ik toen een tweede gesprek gehad met Gwenda en dat was ontzettend leuk en energie-gevend. Ik durfde er toen helemaal voor te gaan.

Malene keuzes maken

Het blijft wel business

Gevoel is dus voor mij een hele belangrijke met het maken van keuzes maar daarnaast is natuurlijk ook het financiële plaatje belangrijk. Ik heb ervoor gekozen om niet meer het hele land door te reizen voor één mogelijke klant. Ik organiseer geen workshops of clinics meer vanuit mezelf maar laat me door een stal of vereniging inhuren. Dit scheelt ontzettend veel werk in de voorbereiding. Plus dat de afspraken dan met één contactpersoon zijn en niet met alle afzonderlijke deelnemers. Ik heb de trainingsarrangementen (heel erg veel regelwerk) eraf gehaald en workshops en lezingen samengevoegd.

Het trainen van paarden heb ik ook als dienst eraf gehaald. En dat terwijl ik echt het allerliefste te paard zit en aan het trainen ben. Ik heb er simpel te weinig tijd voor en mijn eigen paarden gaan voor alles. Ik neem enkel nog paarden voor een paar weken en dan alleen van leerlingen die uitvallen wegens ziekte of operatie of voor vakantieperiodes.

Ik heb wel een aantal tips om keuzes te maken:

  • Deel ze met anderen; op deze manier krijg je feedback waar je je keuze door kunt bevestigen of waardoor je het kunt aanpassen.
  • Volg je gevoel. Als er iets te mooi is om waar te zijn luister daar dan ook naar. Je onderbuikgevoel heeft heel vaak gelijk!
  • Een verkeerde keuze kun je altijd herstellen.
  • Een zakelijke keuze is altijd een sprong in het diepe, maar zolang je kunt zwemmen kun je de overkant bereiken. En anders klim je er met of zonder trapje weer uit.
  • Zet de voordelen en nadelen op hetzelfde papier om je keuze naar jezelf te kunnen onderbouwen
  • Maak een schatkaart met je plannen en ideeën en hang die op een plek waar je regelmatig langskomt, bijvoorbeeld op de muur in het trapgat waar je elke keer langs komt. Zo wordt je automatisch gedwongen om je opties in je hoofd te houden. Zorg ook dat er een stift bij ligt om nieuwe plannen toe te voegen en mindere plannen eraf te krassen.
  • Er is nooit een perfecte keuze!

Hoe ik omging met mijn lastigste beslissing

Mijn lastigste beslissing is geweest dat ik met mijn hersens vond dat er een paard verkocht moest worden. De meest vreselijke keuze die ik gemaakt heb, maar aan de andere kant ook de beste. Mijn paard is mijn maatje en vriend en ik voelde me een tijdlang een soort verrader. Ondanks dit nare en verdrietige gevoel zei mijn ‘onderbuik’ toch dat het een juiste keuze was.

Ik deelde mijn idee met een aantal mensen en kon onderbouwen wat de achterliggende gedachte was van mijn keuze. Het werd als een goede maar lastige keuze beschouwd. Ik had een enorme lijst met nadelen verzonnen om mezelf maar zolang mogelijk in de ‘ontkenning’ te houden maar doordat ik een schatkaart gemaakt had met toekomstplannen werd de voordelen-lijst toch steeds groter.

Malene Whatnow

Natuurlijk had ik mijn paard het liefst gehouden maar hij heeft een fantastische nieuwe baas en ik ga een paar zakelijke jaren tegemoet waar ik al mijn schatkist-ideeën tot uiting kan laten komen en zo nog meer kan gaan doen waar mijn energie-level van gaat pieken en waar ik ontzettend gelukkig van word!

Bron: My Equine Business

Nootenboom gaat Grandprix rijden – De Schakel

POORTUGAAL – Het rijden van dressuurwedstrijden is mooi. Helemaal als je doorgroeit naar de wedstrijden in de Grand Prix reeks. De eredivisie van de hippische dressuursport. Voor Malene Nootenboom uit Poortugaal gaat komend seizoen een lang gekoesterde wens in vervulling. Een monoloog.

Door Michael de Vogel

,,Dressuur is voor mij echt een teamsport. Een samenspel met je paard. Ik vind het dan ook fantastisch dat ik met hele kleine hulpen mijn paard grote en moeilijke oefeningen kan laten doen. De power die je dan onder je voelt bewegen en met de sierlijkheid en gratie van het paard maken het voor mij echt af. Ik heb mijn paarden allemaal zelf opgeleid en heb daar ontzettend veel van geleerd. Uiteraard heb ik in die africhting – de opleiding van een paard tot sportpaard – ook wel fouten gemaakt, maar door goede begeleiding te zoeken sta ik nu bijna op de bovenste trede van de sport. De opleiding van een paard doe je op maat eigenlijk. Wat het beste bij het paard past.”

Lees het complete interview in De Schakel.

Vraag van de maand januari 2019

  • Vraag van de maand januari 2019

    Deze maand komt de vraag van Debbie Wolfs:

    Wanneer ik aan het trainen ben kan ik mijn handen wel ontspannen en meegaan in de beweging. Zodra ik de proef mag beginnen verkrampen mijn handen en ga ik veel te veel vast houden. Hoe kan ik dat los gaan laten?

  • Malene Nootenboom antwoordt:

    Het aanspannen van je handen (en andere delen van je lichaam) hebben onbewust te maken met een stuk spanning. Op het moment dat je iets voor elkaar wilt krijgen maak je automatisch je spieren wat strakker. Tenzij je probeert te slapen natuurlijk. Denk maar eens dat je nu op de bank zit en dit stuk zit te lezen en de volgende handeling die je gaat doen is de koffiemok van tafel pakken. Zelfs voor die kleine handeling span je al spieren aan.

    In zo’n proef komt er ook nog wat mentale spanning doen. Je wilt het goed doen en laten zien wat je thuis ook voor elkaar krijgt. Door je gedrevenheid span je onbewust ook weer allerlei spieren aan. Door die spierspanningen verwar je het paard. Het paard komt daar óf op terug óf hij gaat in de vluchtmodus en piept elke keer onder je vandaan.

    Wanneer je paard terug komt merk je dat direct. Je gaat harder werken om het paard naar voren te krijgen. Hiervoor heb je meer kracht nodig en dat uit zich weer in het (teveel) aanspannen van spieren.

    Wanneer je paard in de vluchtmodus gaat wil je het afremmen. Je spant daarvoor je spieren aan en voordat je het in de gaten hebt probeer je als mens een paard van dik 600 kilo tegen te houden met alle spierkracht die je in je hebt.

  • Beiden zorgen voor strakheid bij paard en ruiter. Het paard probeert onder de druk uit te komen en de ruiter durft niet meer los te laten.

    Er zijn veel onderzoeken gedaan naar stress factoren en lichaamsaanspanningen. Zo is er ontdekt dat  je emoties en je lijf veel sterker verbonden zijn dan je denkt. Zo zijn er bepaalde verbindingen die lichamelijk gekoppeld zijn aan stress en spanning. Gespannen wenkbrauwen zijn bijvoorbeeld gekoppeld aan teleurstellingen en strakke kaken zijn gekoppeld met stress en (in)spanning.

  • Als je dit bericht zit te lezen ben je er vast even voor gaan zitten. Maar controleer jezelf toch eens even…… ben je echt ontspannen of zit je nu met je schouders te knijpen? Of je handen? Of voel je spanning in je nekwervel?

    Dat is dus echt niet raar wanneer je een druk leven hebt! De druk die we eigenlijk allemaal ervaren maakt dat dit gejaagd zijn, een effect heeft op ons lichaam. En niet alleen op ons hoofd maar juist het hele lijf wordt aangevallen door die stress. Fysieke tekenen in de vorm van lichamelijke klachten laten zien wat je (onbewust) voelt, daar komt het zo’n beetje op neer.

    Tijdens een van de vele onderzoeken naar stress en spanning was de belangrijkste conclusie:

    “Een gevoel dat ontstaat in ons hoofd of ons lijf, vertaalt zich in chemische verbindingen die ergens vrijkomen. Organen, weefsel, huid, spieren en klieren: ze hebben allemaal eiwit-receptoren en hebben toegang tot en de mogelijkheid om emotionele informatie op te slaan.”

    Met andere woorden: Je spieren kunnen emoties opslaan. Maar wat betekent dat?

    Dit houdt in dat emotioneel geheugen wordt opgeslagen in verschillende plekken in je lijf, niet alleen in je hoofd. Emoties die onderdrukt worden of onbewust zijn worden letterlijk opgeslagen in het lichaam. Het zijn echte emoties die het lichaam wil uitdrukken, zodat ze opgelost kunnen worden.

    Je lichaam probeert je dus een seintje te geven. Het is een natuurlijke manier om het onbewuste bewust te maken. Maar dan moet je de tekenen uiteraard wel herkennen – om ze te kunnen ontcijferen en de balans te herstellen.

    En dat is natuurlijk het belangrijkste in dit verhaal. Hoe kun je ervoor zorgen dat je terug kunt naar die ontspanning!

    Een aantal tips om mee aan de slag te gaan:

  • Lichaamshouding verbeteren

    Probeer je lichaamshouding zo correct mogelijk te houden. Zowel in je zitten en lopen als tijdens het rijden. Wanneer je een verkeerde houding hebt, zo blijktuit onderzoek, neemt het stresshormoon cortisol, al toe. Zo blijkt dat als je 5 minuten in een uitgezakte houding zit of staat, dat al genoeg kan zijn om meer stress te produceren. Door de stress stijgt de spierspanning weer wat resulteert in een vicieuze cirkel van stress en aanspanning van spieren.

  • Stress komt voort uit het gevoel om de controle te verliezen. De juiste lichaamshouding kan het gevoel van controle terugbrengen en zo de stress verminderen.

    Wanneer je een gevoel van stress voelt opkomen kun je de volgende houding aannemen om de stress te overwinnen:

    Rol je schouders naar achteren en trek je schouders naar beneden. Druk je schouderbladen tegen elkaar en laat dit rustig los terwijl je uitademt.

    Richt je borst en voorhoofd richting de zon, adem een aantal keer diep in en uit. Houd je adem een paar seconden vast.

    Plaats je voeten stevig op de grond, je voeten onder je heupen en duw je voeten goed de grond in.

    Laat je armen relaxed naast je lichaam hangen, zwaai wat heen en weer en gooi je schouders los.

    Probeer ook rechtop te zitten en recht te lopen. Naast het verminderen van stress zal hierdoor ook je zelfvertrouwen toenemen. Hoe meer je rechtop loopt hoe zelfverzekerder je jezelf zult voelen.

    Warmte

    Het verminderen van spierspanning kan op een aantal manieren. Wanneer je zorgt voor een goede warming up (dus voor jezelf en niet voor je paard) kun je veel makkelijker die goede houding trainen.  Voordat je vertrekt zorgen dat je zelf goed warm bent scheelt ook een hoop. Een warm bad of een warme douche kan helpen al is dat wat lastig te realiseren als je op concours gaat. Door de warmte op je lichaam zal de bloedsomloop toenemen en hierdoor ruimte bieden voor een snel herstel van eventuele verkramping of irritaties.

    Professionele hulp

    Wanneer de spierspanning heel heftig is kan het moeilijk zijn om dit zelf op te lossen. In dit geval is het verstandig om een professional te bezoeken. Fysiotherapie en chiropraxie kan tot prima resultaten leiden en zijn de meest voor de hand liggende therapievormen. Daarnaast kan begeleiding van een mental coach helpen om je op andere zaken te focussen. Je traint jezelf dan om de focus te leggen op waar je mee bezig bent. Door het omdenken krijgt de stress geen ruimte.

    Medicatie

    Tot slot….wanneer de spierspanning zeer extreem is en het niet lukt om deze ‘los’ te laten met bovenstaande methoden is een laatste mogelijkheid het gebruik van medicatie. Zelf ben ik er absoluut geen voorstander van omdat je de symptomen onderdrukt en dus niet leert om ermee om te gaan.

    Het soepel houden van je spieren is dus heel belangrijk in combinatie met het focussen op je lichaamshouding en hetgeen waar je mee bezig bent. Probeer dus de oorzaak van de stress te vinden en probeer dit om te zetten in een stukje actiedenken. Zo leer je de controle terug krijgen en te blijven rijden in het hier en nu!